Wat het is met seriemoordenaars

Lief en ik maakten ons op voor de derde serie Dexter. Toen hij met thee binnenkwam, liep ik het menu van de harddisk recorder. Terwijl ik de reclame doorspoelde vroeg Lief ineens: “Wat is het toch met seriemoordenaars? Waarom fascineren ze ons zo?”

Dat vatte ik persoonlijk op: naast Dexter ben ik ook verslingerd aan Criminal Minds. Ik ben een beetje uitgekeken op NCIS. En Angel telt ook een beetje. Ik zien nogal wat criminaliteit op tv. Als entertainment. Ik vermijd programma’s als opsporing vermist als de vliegende tering.

Een van de dingen die police procedurals overzichtelijk maakt is de verdeling in Goeden en Slechten. Het format kan worden omschreven als monster of the week. De slechterik. Daar tegenover staan Onze Held(en), een of meerdere mensen die het kwaad bestrijden. Bij voorkeur heb ik een team, want dat geeft extra dynamiek. En ik heb graag een of meer nerds -waarschijnlijk de reden waarom ik Criminal Minds leuk vind.

Bij Dexter is het anders. Het is een bijzonder goed gemaakte serie, met echte acteurs, opvallend goede dialogen, en niet echt een monster van de week. Daarbij is Dexter zelf een fantastische dubbelrol: zowel politieman als soort-van-slechterik. De serie werkt omdat we Dexters perspectief volgen, we leren hem kennen. We kennen zijn overwegingen, zijn worstelingen met vader, zus en liefdes. En daarbij is Dexter een soort gekanaliseerd kwaad: hij is een seriemoordenaar, en dat zal hij altijd blijven. Maar dankzij zijn opvoeding zoekt hij zorgvuldig het soort slachtoffers dat wij graag opgeruimd zien: criminelen. Bij voorkeur criminelen van de soort die de conventionele rechtssysteem niet zijn opgeruimd. Dat is een ander mooi contrast met reguliere police procedurals, waarin de slachtoffers mensen zoals jij en ik zijn.

Het genie van de makers van Dexter is dat we het slikken. We hopen echt dat zijn collega’s de moorden niet oplossen, dat hij zelf buiten schot blijft. Zelfs het vermoorden van zijn ex-vriendinnetje is ineens een goed idee.

Dus, Lief, volgens mij zit het normaliter zo: seriemoordenaar-series zijn geweldig omdat ze orde scheppen. Ja, er is misdaad, maar Onze Helden lossen dat binnen veertig minuten op. Maar Dexter is geniaal omdat het onze verwachtingen oprekt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: