Duurzaamheid, Risico’s en Knoppen

Ambtelijk jargon kent een aantal mooie uitdrukkingen. Eén daarvan is “een knop om aan te draaien”. Daarmee worden beleidsinstrumenten bedoeld, manieren waarop de overheid van invloed kan zijn op de maatschappij.

Gisteravond in de auto met Lief en een vriend spraken we over de verduurzaming van het vervoer en de haken en ogen die aan verschillende oplossingen zitten.

Terwijl we afwisselend oplossingen suggereerden en met tegenwerpingen aankwamen -zei ik al dat dit beschaafd gezelschap was?- drong er iets tot me door. Bij verduurzaming draaien we aan verschillende knoppen tegelijk. Als we proberen te stoppen met fossiele brandstoffen voor transport, moeten we ergens anders de energie opwekken. Dat vereist weer grondstoffen, die op hun beurt weer energie kosten, en godweetwaarvandaan moeten komen. “En”, zo zeggen de mopperaars/sceptici, “dat is weer niet duurzaam”.

Daar  hebben ze ook wel gelijk in. Het punt is het gevolg van die houding: doorgaan met wat we aan het doen zijn. Dat is geen optie meer. Klimaatverslechtering, luchtkwaliteit, peak oil, het wijst allemaal één kant op: we moeten iets nieuws verzinnen. En nieuwe dingen proberen te ontwikkelen betekent risico’s nemen. Risico dat het mislukt, eerst en vooral, en het risico aanvaarden dat we weer nieuwe problemen zullen hebben om op te lossen. Maar doordenderen op de ingeslagen weg is een risico dat we niet meer kunnen aanvaarden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: