Legally Blonde: geen guilty pleasure

Op lievelingsblog Shakesville is er op doordeweekse dagen een vraag van de dag. Gisteren was de Vraag van Vandaag “What is your favourite guilty pleasure movie?”

Een heel aantal mensen antwoordde een romantische komedie, dansfilms of actiefilm.

Een van de films die een aantal keer genoemd werd is Legally Blonde. Niet toevallig ook een van mijn lievelingsfilms. Ik heb op het punt gestaan in discussie te gaan over het belang van de film, maar ik realiseerde me tijdig dat het off-topic zou zijn. Maar ik wil toch even genoteerd hebben waarom het niet alleen een aardige film is, maar zelfs een met een feministische subtekst.

*SPOILERS AHOY!*

De Plot
De film start met onze held die aanneemt dat haar vriendje haar ten huwelijk gaat vragen voordat hij naar de universiteit gaat. Hij doet het omgekeerde: hij maakt het uit. Haar oplossing: ook naar de universiteit gaan (“it’s not like it’s hard!”). Ze maakt een fantastisch filmpje voor haar toelating, en studeert zich het rimram, omringd door haar roze middelbare school vriendinnen. En natuurlijk wordt ze toegelaten: it’s not like it’s hard!

Enfin, eenmaal aan de universiteit blijkt dat de jongeman een rotzak is, hij heeft een nieuwe accessoire-vriendin, maar het studeren bevalt haar. Na een slechte dag op de universiteit, maakt ze een noodstop in een nagelsalon. Ze raakt bevriend met de eigenaresse, en biedt dan haar juridische hulp aan in de scheiding. Onze held doet het goed aan de universiteit: haar mede-studenten ontwikkelen een soort respect en waardering voor haar. Dan komt de Grote Test: wie worden toegelaten voor een stage aan een belangrijk advocatenkantoor?

Natuurlijk wordt onze held toegelaten, net als haar ex en zijn nieuwe vriendin. Ze doen er hun werk, maar de vrouwen worden nadrukkelijk op hun plek gezet: ze moeten koffie halen, en onze held wordt seksueel geintimideerd.

Teneergeslagen huilt ze uit bij de nagelsalon, en kondigt aan dat ze haar studie eraan geeft. Dan draait zich een gevreesde vrouwelijke hoogleraar om: natuurlijk moet je niet stoppen! (En zeker niet vanwege een kerel. En dan al helemaal niet deze kerel!)De hoogleraar overtuigt haar uiteindelijk om te blijven.

De film eindigt met onze held als valedictorian. Daar is geen Nederlands woord voor: degene die zich gedurende de opleiding heeft onderscheiden door goede prestaties, zowel in de studie als daarbuiten, mag een afscheidsspeech geven.

De Subtekst
Onze held begint als een jonge vrouw van wie de wereld weinig verwacht: haar ouders wensen niets meer of minder dan dat ze mooi is en trouwt. Ze heeft wel hersenen, en sociale vaardigheden, maar die zijn… ongericht. Als elke tovenaar moet ze leren haar talenten (analytisch denken, redeneren, medeleven) moet gebruiken. De film start op het moment dat ze in crisis raakt: haar oorspronkelijke doel (trouwen) blijkt op korte termijn niet haalbaar. Ze past in eerste instantie haar plan aan. En wat begint als een noodstrategie -haar talenten ontwikkelen- wordt uiteindelijk het doel van haar plan. Ze eindigt haar speech ook met “Class of [year]: We did it!”

Vrouwen
Wat deze film bijzonder maakt, is dat vrouwen zo centraal staan. Niet alleen de held van het verhaal is een vrouw, op elk moment wordt ze gesteund door andere vrouwen. Er ontstaat uiteindelijk vriendschap tussen onze held en de nieuwe accessoire-vriendin (zij blijkt te deugen). Deze film haalt de Bechdeltest omdat ze dat wil: omdat ze over vrouwen gaat.

Finding Nemo- again
Eerder deze week schreef ik over Finding Nemo en Black Swan. Je zou Legally Blonde kunnen lezen als een vrouwelijke versie van Finding Nemo. Nou ja, van Nemo’s avonturen in Finding Nemo. Onze held, beperkt (door socialisatie/omgeving enerzijds en een beschadigde vin anderzijds), gaat op reis, raakt de weg kwijt, leert dat ze meer kan dan ze denkt, en wordt volwassen. Want daar gaat het meestal naar toe: volwassenheid.

Bechdel test: Voor de zekerheid in de herhaling. De Bechdel test is een manier om te testen of de scheppend kunstenaar vrouwen als personage serieus neemt. De test is de volgende:
1. Kent het verhaal ten minste twee (2) vrouwelijke personages, het liefst met een naam
2. die met elkaar praten
3. over iets anders dan een man?

Het is geen test van de kwaliteit van de film, het is geen test of het een feministische film is, het is niet de Enige Vraag Die Ooit Gesteld Moet Worden Over Film, het is een indicatie of de scheppende kunstenaar zich kan/wil verdiepen in vrouwelijk personages die dragend zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: