Boekbespreking: Simon Hopkinson, De Vegetarische Optie

Ik lees kookboeken voor de aardigheid (fase -3). Om niet totaal failliet te gaan, en om te voorkomen dat Casa Glauke volledig vol loopt met boeken, leen ik zowel fictie als non-fictie uit de bibliotheek. (Eigenlijk bibliotheken: ik heb een abonnement in Woonplaats en Naburige Grote Stad)
De meeste kookboeken vind ik leuk, maar ik maak er niet veel uit. Maar soms gaat het helemaal mis tussen mij en de schrijver. Zoals met Simon Hopkinson. Ik wilde De Vegetarische Optie graag goed vinden, omdat ik het concept erg nuttig vind: GEWOON een dagje geen vlees of vis. Gewoon omdat vegetarisch eten een leuke uitbreiding van je keuken is. Dus ik stopte het vanochtend (06:15) in mijn tas om het in de trein te lezen. Omdat ik geïnteresseerd ben in hoe mensen denken over eten en koken, begon ik met de inleiding.
Dat had ik beter niet kunnen doen.
Het begint hoopgevend: met de vaststelling dat vegetarisch eten gewoon lekker kan zijn. Shocking, I know. Maar dan gaat het helemaal mis. Hij begint met zeiken of ‘natto’, kennelijk het ultieme voorbeeld van de minachting van vegetariers voor lekker eten. Omdat vegetariers leven van hun moral high ground of zo. Daarna vertelt hij het verhaal over hoe in zijn restaurant een vegetarier kwam eten, die vooruit aangaf vegetarier te zijn, de kaart doorsprak, en een keuze maakt: ik wil dit specifieke gerecht, maar dan bereid zonder de ansjovis (<=let op: vis is dood beest, ergo niet vegetarisch!). Vervolgens maakt de kok het toch met ansjovis. De  gast stuurt het terug. De kok vist de ansjovis eruit. De gast weigert het gerecht. Immers: er is duidelijk aangegeven dat de gast geen dode dieren eet. Dus ook geen ansjovis. Ze had het duidelijk gemaakt in gesprek met de bediening. Ze vraagt om de risotto met witte truffel. Waarop de kok roept: Onmogelijk! Truffel is in contact geweest met de neus van een varken!
Als je zo weinig van vegetariers begrijpt, waarom maak je dan in godsvredesnaam een boek met vegetarische recepten? Als je zo weinig op hebt met de tamelijk grote problemen die om de hedendaagse vlees en zuivelproductie hangen, waarom begin je hier dan aan? Als je de gasten in je restaurant zo fundamenteel niveau zo minacht, wat doe je dan uberhaupt in het horeca wezen? Begin dan een spare rib-bar. Maar maak geen vegetarische kookboeken.
Je begrijpt: dit kwam niet meer goed.
Ik was dermate geergerd dat ik de lyrische beschrijvingen van de markt van vroeger als pretentieus ervoer, en hij heeft ongelijk als hij meent dat de dikste asperges het lekkerst zijn. Maar aan tomaten en olijfolie kun je niks verknallen.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: