Dans en Religie

Mijn tweede buikdansdocent had een paar vaste wijsheden: iedereen kan het leren- alleen sommigen doen er langer over dan anderen. En ze is ervan overtuigd dat dans een van de oudste vormen van godsdienstig ritueel is.

Gisteravond was ik op een dansfeestje in Woonplaats, met vriend M, Lief en een aantal vriendinnen. Met een van hen ging ik als tiener vaak dansen. Het viel haar op dat ik nu op veel meer muziek reageer dan vroeger.

“Ik ben flexibeler geworden”, zei ik, en dat is waar.

“Je wordt mild op je oude dag,” grinnikte zij, en dat is ook waar.

Maar vooral ben ik gaan zien dat dans heel veel verschillende dingen kan zijn. Dans is techniek, beheersing en isolatie van spiergroepen, techniek en verfijning van techniek, en verfijning van de verfijning. Dansen als communicatievorm: elkaars bewegingen spiegelen, oogcontact, elkaars routines verkennen en later kennen. Dansen als overgave: het ritme, de melodie, de vreugde van het bewegen voelen.

Als tiener danste ik communicatie: dit zijn mijn vrienden/ik vind je aantrekkelijk/als je nu niet weggaat duw ik mijn ellebogen in je maag. Op buikdansles dansen we vooral techniek: betere hipdrops, weerstand in je armen.

Maar tegenwoordig durf ik ook overgave te dansen. Ook als de muziek niet is wat ik zelf zou kiezen, ook als ik alleen in de woonkamer sta, ook als het niet onmiddellijk sensueel of technisch volmaakt is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: