Hawking en Amazing Grace

Er komen nieuwe afleveringen van lievelingsserie Sherlock. Eind 2013. Hopelijk. Van Martin Freeman heb ik verrassend veel gezien. Dus haal ik in de tussentijd zoveel mogelijk oud werk van Gatiss, Moffat en Cumberbatch in. Vandaag: Hawking en Amazing Grace.

Hawking

Cumberbatch speelt een jonge Steven Hawking, vanaf het moment dat hij erachter komt dat hij de controle over zijn ledematen begint te verliezen door amyotrofe laterale sclerose. Hij is dan bezig met zijn promotieonderzoek, en nogal nadrukkelijk niet onder de indruk van de steady state universe theorie. Hij zoekt een andere oplossing voor het probleem van het begin van het universum. Hij ontmoet de wiskundige Roger Penrose, die wordt geintroduceerd als topoloog (een veld in de wiskunde). Met Einstein en Penrose ontwikkelt Hawking dan een bewijs voor de big bang theorie.

Ik heb het gevoel dat ik de film veel beter vind dan hij verdient. Ik wordt vreselijk gelukkig van dingen begrijpen. Het gevoel dat de puzzelstukjes op hun plek vallen, dat alles klopt, hoort bij mijn favoriete dingen in de wereld. Dus het moment dat Hawking met een geleend krijtje de oplossing op het perron tekent: mooiste cinema tv-film moment ooit. En Penrose is hier topoloog, net als vriend M, dus ook daarbij zat ik te stuiteren.

Wat me daarnaast onnadrukkelijk opviel is hoe Hawking in beeld gebracht wordt. Een belangrijk deel van zijn conflict met zijn mentor zit in Hawkings afwijzing van de steady state-hypothese. Dat wordt nog versterkt doordat wanneer Hawking in beeld is, de camera een beetje lijkt te zwiepen. Deze man leeft niet in een steady state universum, maar in een onrustige wereld. Het maakt de niet-betrouwbare, niet-vaststaande wereld heel fysiek voelbaar.

Kortom: geweldige ervaring.

Amazing Grace

Eerlijk gezegd vond ik Cumberbatch’ William Pitt het allerbeste aan Amazing Grace. En niet vanwege dit -hoewel het geen kwaad kan. Het verhaal draait om William Wilberforce, de parlementariër die heeft gestreden voor afschaffing van de slavernij, een persoonlijke vriend van premier Pitt. Wilberforce probeert eerst met rationele argumenten zijn collega’s te overtuigen voor de afschaffing te stemmen. Dat loopt stuk op economische belangen van de havensteden. Gesteund door zijn geweldige vrouw keert Wilberforce na jaren terug om de slavernij alsnog afgeschaft te krijgen.

Ik ben politicoloog, lid van een politieke partij en ambtenaar. Politieke besluitvorming, beïnvloeding, strategieontwikkeling: ik vind het prachtig. De discussies in het Britse parlement, de politieke tegenstellingen, ik geniet daar echt van (zie ook hier). Daarom is Pitt mij ook zo dierbaar: hij een succesvol strateeg. Hij doet zijn best om de voorstellen van Wilberforce te ondersteunen, maar met nogal gevarieerd resultaat. Het wat horkerige idealisme van Wilberforce… het irriteert me niet precies, maar het is een beetje… saai. Halverwege de film vroeg ik me af of het verhaal wellicht verteld had kunnen worden vanuit een ander perspectief. Bijvoorbeeld Olaudah Equiano. Of een van de parlementariers die tegen de wetsvoorstellen van Wilberforce stemde. Of William Pitt. Dat had wellicht een interessanter conflict opgeleverd.

Alles bij elkaar: aardige film.

Advertenties

Emoties

Ontroering, opluchting

Lief loopt met de borden naar de vaatwasser.

“Nog niet leeggeruimd” roep ik de keuken in. Want uit mijn werk gelijk aan het eten koken geslagen.

“Jawel hoor” zegt lief, “je hoeft niet alles zelf te doen.”

Rouw

Alles in mij is te klein: mijn buik is te klein voor mijn buik, krimpt, wringt. Mijn hart is te klein voor mijn borst. Alles doet pijn. Mijn keel zit dicht. Ik doe wat er moet gebeuren, maar mijn aandacht is niet bij mijn handeling.

Why Would You Watch That?

I went to The Hunger Games without Darling Boyfriend. I’d read the books, they were screaming to be turned into a sceenplay. When I told my Darling what I’d been watching he interjected: “Okay, stop right there. That’s awful. Why would you even watch that?”
I’m a profoundly political person: I’ve been fascinated by current affairs, conflicts, climate change, loss of biodiversity, misunderstandings, religious differences, in short: of the human capacity to render a situation Fucked Up Beyond All Recognition -of course I love dystopian sci fi! When applied correctly, dystopian novels work as a sort of distorting mirror, blowing up our faults, taking troubling trends to their logical horrifying extreme.
Which is basically the world-building of The Hunger Games. A world full of mutants and hybrids, our climate has shifted, causing hunger, riots and it’s following authoritarian smack-down, resulting in the Capitol’s dictatorship. Every year –Athens’ style- every district must hand over one boy and one girl who will fight each other until only one of them survives. The spectacle is of course televised as a reminder of the price of rebelling against Capitol. And, as per the model of these stories, we are given a hero, a Theseus to end this practice.
There are many things I like about these books -and the movie(s). First of all: I love that the hero a young woman. In a perfect world, that wouldn’t matter, but things being as they are… I love that it’s a young woman who doesn’t dress sexxxy in order to win. She wins on merit. She wins by archery, by building an alliance with another woman, and yes, by manipulating the system by playing by their own rules. She’s awesome.
But I also love how reluctant she is about the whole thing. On the one hand, she chooses to enter the Hunger Games, but her choice is constrained by her drive to protect her younger sister. Protecting her baby sister is what she has been doing most of her young life. She’s good at it, but she doesn’t enjoy it. She wants to win, because the alternative is dying.  Her reluctance makes her lovable over much of her competition -especially the professionals.
By throwing humans in the worst thinkable circumstances we give ourselves chance to consider (1) what would I do? How would I navigate this world? How can I tell right from wrong? And (2) by entering the heroine, we are given a way out of the labyrinth. It provides us with the hope that even if a rotten future is inevitable, we’ll also keep trying to find a way out.
Darling, does that answer your question?

Prioriteiten

…en toch zou mijn kinderwens mij minder moeilijk vallen als ik het idee had dat klimaatverslechtering met evenveel energie en enthousiasme zou worden bestreden als de economische crisis. Of in het geval van dit kabinet: de files.

55 vragen

Ergens in de BBC Sherlock appreciation tumblr-sfeer kwam ik deze vragenlijst tegen:

1. Favorite childhood book? De Man van Verhalen van Imme Dros.
2. What are you reading right now? De Sirenen van Bagdad van Yasmina Khadra en How To Live Safely in a Science Fictional Universe van Charles Yu
3. What books do you have on request at the library? Ik heb momenteel geen reserveringen uitstaan
4. Bad book habit? Ik hou ze niet zo netjes
5. What do you currently have checked out at the library? Bovengenoemden, en Proef Londen; Jonas Hassen Khemiri, Een Kameel Zonder Bult; DVD van To The Ends of the Earth. Is ten slotte een boekverfilming
6. Do you have an e-reader? Ja, maar het scherm is stuk
7. Do you prefer to read one book at a time, or several at once? Ik lees liever een voor een, maar in de praktijk door elkaar heen.
8. Have your reading habits changed since starting a blog? Nee, niet echt. Hoewel ik fanfic ben gaan lezen
9. Least favourite book you read this year (so far)? Ik ben nog niet stuk van De Sirenen
10. Favorite book you’ve read this year? Karel Capek’s De Oorlog met de Salamanders
11. How often do you read out of your comfort zone? In elk geval probeer ik het met mijn boekclub
12. What is your reading comfort zone? Neil Gaiman, Charles Stross, Ursula K. Le Guin,
13. Can you read on the bus? Godin-gebiedster nee
14. Favorite place to read? In het cafe.
15. What is your policy on book lending? I’m pretty easy
16. Do you ever dog-ear books? Nee.
17. Do you ever write in the margins of your books? Nauwelijks
18. Not even with text books? Ja, daarin wel
19. What is your favourite language to read in? Engels.
20. What makes you love a book? Soms de personages, als het heel goed is de taal zelf
21. What will inspire you to recommend a book? Ik ben heel aardig in het voorspellen waarvan iemand zou genieten
22. Favorite genre? Fantasy
23. Genre you rarely read (but wish you did)? Biografieen, of zo?
24. Favourite biography? Ik heb er twee gelezen, dus dat moet de biografie van Madeleine Albright zijn
25. Have you ever read a self-help book? *bloost* ja
26. Favourite cookbook? Mark Bittman, De Dikke Vegetarier, momenteel: Big Vegan.
27. Most inspirational book you’ve read this year (fiction or non-fiction)? Big Vegan [ik hou mij het recht voor een beter idee te hebben]
28. Favorite reading snack? …?
29. Name a case in which hype ruined your reading experience. ?
30. How often do you agree with critics about a book? Ik ben het liever niet oneens met Marja Pruis.
31. How do you feel about giving bad/negative reviews? Als ik het vreselijk vond, bespaar ik een ander de ervaring liever. Dus ik probeer eerlijk te zijn.
32. If you could read in a foreign language, which language would you chose? Arabisch. Of Perzisch.
33. Most intimidating book you’ve ever read? De Duivelsverzen van Salman Rushdie. Of Roberto Calasso’s Ka.
34. Most intimidating book you’re too nervous to begin? Finnigans Wake van Ulysses.
35. Favorite Poet? Szymborska
36. How many books do you usually have checked out of the library at any given time? 8
37. How often have you returned books to the library unread? Regelmatig (zie 36)
38. Favorite fictional character?
39. Favourite fictional villain?
40. Books I’m most likely to bring on vacation? Minder dan vroeger: Lief verdraagt het slecht als ik lees op vakantie, want hij moet rondstuiteren
41. The longest I’ve gone without reading. Geen flauw idee
42. Name a book that you could/would not finish.
43. What distracts you easily when you’re reading? Lief, vrees ik. Die heeft moeten wennen aan het idee dat lezen een positieve keuze kan zijn.
44. Favorite film adaptation of a novel? Sherlock? Ends of the Earth? Toegevoegd 7-4: Tinker Tailor Soldier Spy? (I’m sensing a pattern here…)
45. Most disappointing film adaptation? Captain Corelli’s Mandolin. Zelfs Penenlope Cruz kon die film niet voor mij redden. En CCM is een van mijn allerliefste lievelingsboeken. Als in: mochten Lief en ik ooit trouwen, laat ik er een stuk uit voorlezen.
46. The most money I’ve ever spent in the bookstore at one time? Zo’n 60 euro. Maar daar waren cadeautjes bij.
47. How often do you skim a book before reading it? Ik check vaak wel of ik de bladspiegel prettig vind.
48. What would cause you to stop reading a book half-way through? Als ik me verveel, of erger nog: wanneer ik de personages en/of hun avonturen stom vind.
49. Do you like to keep your books organized? Fictie: alfabetisch op auteur. Non-fictie: eerst thematisch, dan alfabetisch.
50. Do you prefer to keep books or give them away once you’ve read them? Ik hou ze.
51. Are there any books you’ve been avoiding? The Game of Thrones van Martin.
52. Name a book that made you angry. Trudy Canavan’s Black Mage Trilogie. Vooral het einde van deel 3. Godin-gebiedster, wat een aanfluiting!
53. A book you didn’t expect to like but did?
54. A book that you expected to like but didn’t? Trudy Canavan, natuurlijk. En David Sedaris.
55. Favorite guilt-free, pleasure reading? Dat is een verrassing: De Shakespeare serie van Charlaine Harris.

Verlanglijstje

Wanneer ik de eerste aankondiging zag, weet ik niet meer. Maar afgelopen najaar zag ik seizoen 1 van de BBC serie Sherlock, een 21e eeuwse update van het materiaal van Arthur Conan Doyle. Dus het hele najaar van 20110 heb ik afgeteld naar 1 januari 2012, waarin seizoen 2 van start ging. Inmiddels is bekend dat de opnames voor seizoen 3 beginnen in 2013. Ik ga ervan uit dat Moffat en Gatiss al een heel aantal ideeen hebben over hoe het eruit moet zien. Mijn voorlopige verlanglijst:

  1. Mycroft Holmes die iemand buitengewoon beleefd intimideert. Gatiss is op z’n aller- allerbest wanneer hij iemand beleefd intimideert. (Zie ook: Hillary Briss en Mr. Snow)
  2. Vaste verkering voor John Watson (minimaal aflevering 3.1)
  3. Mycroft en Lestrade die elkaar zien. (Want: Fuck Yeah, Mystrade)
  4. Hoe zou het zijn met DI Dimmock?
  5. (later toegevoegd): Sherlock spreekt Frans. Of Russisch of Hindi of Italiaans.

Recensie (computer aankoop)

Toen ik ging studeren, vulde ik samen met mijn vader op de website van Paradigit een lijstje in met specs voor mijn eerste echt eigen computer. Met ons lijstje gingen we naar de winkel. De jongeman achter de balie liep het lijstje nogmaals met ons door, en stelde allerlei vragen over wat ik met mijn computer wilde gaan doen. Op basis daarvan bracht hij het lijstje nog wat verder terug. Ik verliet de winkel dus met een goedkopere computer dan ik van plan was aan te schaffen.

Ik had eigenlijk al langer een nieuwe laptop nodig. In januari had ik een kleine financiële meevaller. Daarmee toog ik naar de Paradigit. Ik stond voor de uitstalling van laptops, en een jongeman vroeg mij of hij kon helpen.

“Wat wil je ermee gaan doen?”

“Tekst verwerken en beetje internetten. Facebook, blogs lezen, e-mail.”

“Speel je games?”

“Nee.” (Maar ik ben blij dat je het vraagt)

Hij schoof door naar een goedkopere prijsklasse.

“Bewerk je foto’s?”

“Nee. Nou ja, ik draai er wel eens eentje een kwartslag.” (Had gekund)

We dalen weer een prijsklasse

Uiteindelijk is er nog een vraag over:

“Wil je een hdmi-uitgang?”

“Waar is dat eigenlijk voor?”

“Om video te kunnen tonen op een tv-scherm.”

“Dat lijkt me handig.”

Het werd de een-na-goedkoopste laptop die ze verkopen. Hij is 71 euro onder mijn budgetgrens.

Waarom ik dit nu opschrijf? Omdat de jongemannen van Paradigit hier een aantal dingen heel goed doen. 1) Ze herkennen een jonge vrouw als een klant. 2) Ze vragen wat ik nodig heb. 3) Ze geven op basis daarvan adequaat advies.

Gevolg: ik voel me serieus genomen. Dat is niet vanzelfsprekend voor een jonge vrouw in een computerzaak. En dus kom ik terug.