Aziatische literatuur: eerste hobbel

Toen ik in december constateerde hoe onwaarschijnlijk eenzijdig mijn leesvoer is, besloot ik daar mijn maandelijkse leesdoelen op aan te passen. Een roman van een Aziatische auteur, een van een Afrikaanse schrijfster, en een van een Europese schrijfster*).

Constatering 1: ongeveer een derde van de Amerikaanse auteurs gelezen in 2019 zijn koppelteken-Amerikaans. Ik heb een vrij strikte hantering van herkomst: het land waar de auteur hoofdzakelijk woont en primair uitgeeft. Hoewel ik niet kon ophouden Lahiri aan te prijzen (sorry, leesclub, ik weet dat we iets anders moesten bespreken), zoek ik ook uitbreiding op ‘migratieliteratuur’.

Tussentijds gegeven: ik heb me voorgenomen in januari alleen maar boeken te lezen die ik al in bezit heb. Dat doe ik waarschijnlijk in juli nog een keer, want ik heb er (gelukkig) veel en ik heb ruimte nodig op mijn planken.

Constatering 2: ik bezit bijna geen boeken van Aziatische schrijvers.

Constatering 3: ik heb wel de vinger op de zere plek gelegd.

Ik ga maar eens kijken hoe Salman Rushdie zich identificeert, en er het beste van hopen.

Readathon Oktober 2019

Ik probeer twee keer per jaar mee te doen aan de internationale 24-uur leesmarathon. Dit jaar had ik mij ten doel gesteld ten minste twee van mijn Reading Women Challenge prompts te vullen. Dat is gelukt. In 24 uur heb ik gelezen:

• Vicki Baum, Grand Hotel (vertaald boek dat oorspronkelijk is uitgegeven voor 1945)
• Leila Slimani, Een Zachte Hand (boek over een vrouw met psychisch probleem)
• Hanna Bervoets, Ivanov (boek met een vrouwelijke wetenschapper)

Ook gelezen: Sándor Marai, Er is iets in Rome gebeurd. Niet zijn sterkste werk, maar dan heb je nog steeds een solide werkje over. Sterrensplinters van Eddy C. Bertin heb ik na veertig pagina’s weggelegd. Ik koester warme gevoelens bij zijn jeugdboeken, en dat ga ik niet ruineren met ergernis aan zijn “volwassen” boek. Wat een prut.

Verder heb ik twee korte verhalen geluisterd: Nnedi Okorafor, The Baboon War en Childfinder van Octavia Butler. Beiden voorgelezen door Levar Burton. Stelden niet teleur.

Daarmee was het een heel geslaagde editie.

Reading Women Challenge Juli

Prompt 5: een kinderboek

Welkwoud, door Tehereh Mafi

Een sprookje over een magisch meisje dat te veel verantwoordelijkheden draagt.

Prompt 15: een boek door een schrijfster uit Zuid-Oost Azië

An Unrestored Woman, door Shobha Rao

Een bundel verhalen over de impact van een onderdeel van de deling van India (“Partition”) in verschillende maatschappelijke omstandigheden, en over de tijd.

Prompt 24: YA door een vrouw van kleur

Warcross, door Marjorie Lu

Het voelde een beetje als ‘iedereen kan schilderen’, in Amerikaans ‘paint by numbers’: een overwegend goed geschreven, vlot verlopen verhaal, met goed opgezette personages, maar het bleef een beetje vlak voor mij.

Weer gevuld: #18: A romance or love story

The Brothers Sinister (box set), door Courtney Milan

Sommige prachtig, andere oké en waarschijnlijk de beste aanschaf die ik voor drie dollar kon doen. Milan geldt als een van de grootmeesteressen van het genre regency romance.

Reading Women Challenge: Juni

Juni was een magere leesmaand, vooral omdat ik me door ruim 900 pagina’s over 18^e eeuwse neo-religieuzen in Polen heb geworsteld, en in mindere mate omdat ik een lang weekend met vrienden op een camping heb doorgebracht. Mijn voortgang op de Reading Women Challenge.

Prompt 6: een multigenerationele saga

Gebroken Wit, van Astrid Roemer.

Drie generaties tussen Suriname en Nederland, over huidskleur, godsdienst en vrouw-zijn. Ik vermoed dat ik het bij tweede lezing beter vind, maar ik weet niet of het ervan komt.

Prompt 8: een toneelstuk

Cezar de Eigenaardige door Ellen Schoenaarts.

Dit stuk lijkt grotendeels als monoloog opgezet, of anders als set aanwijzingen die als basis voor een improvisatie moet dienen. Ik hou vol dat je naar toneelstukken moet kijken om er echt van te genieten.

Prompt 19: over natuur

Het Zesde Uitsterven, door Elizabeth Kolbert

Mijn leesclub leest elk jaar één non-fictie werk, en dit is hem voor dit jaar. Het is een verzameling artikelen, of althans zo leest het. Ik aarzel nog een beetje over mijn definitieve oordeel – ook in afwachting van de discussie in de leesclub. Positief: het zijn vlot geschreven hoofdstukken met interessante expedities, over onderwerpen die me interesseren. Negatief: ik heb geen idee wat de centrale these van het boek is, en elk hoofdstuk had een boek kunnen vormen.

Verder gelezen

Whitehall, door een schrijverscollectief: historische roman (#20), met dus ook personages waarvoor godsdienst van belang is (#11).

Interessante blik op het Engelse hof, de komst van een Katholieke Portugese prinses die aan de Protestantse Engelse koning is uitgehuwelijkt en daar een plek moet veroveren, en een heel bevredigend einde.

De Jacobsboeken, door Olga Tokarczuk: historische roman (#20), met dus ook personages waarvoor godsdienst van belang is (#11)

Zoals gezegd, het verhaal van een rare monotheistische sekte in 18^e eeuws Polen, die een combinatie maakt van Jodendom, Christendom, en Islam om te komen tot…de echte messias? Het proza was erg taai, maar past wel bij de wereld die ze tracht te schetsen.

Tussenstand: 15/24 prompts vervuld!

Reading Women Challenge 2019: mei update

Ik weet niet precies waarom, maar mei was een rommelige maand voor mij. Dat is te zien in de pagina’s van mijn bujo, en ook in mijn leesgedrag. Ik ben in een aantal boeken begonnen die de 50-pagina grens niet haalden.

#1: een mystery of een thriller door een vrouw van kleur

Alliette de Brodard, The Tea Master and the Detective

Ik zal wel de rest van mijn leven van Sherlock Holmes adaptaties houden, zeker als ze dit niveau hebben. Ik ben benieuwd naar de rest van haar oeuvre.

#22 : een boek dat je koos om de kaft

Sarah Perry, Melmoth.

Sarah Perry zou mijn favoriete schrijver moeten zijn: ze schrijft historische romans over complexe vrouwen. Sarah Perry’s boeken doen mij niets. Ze laat me ijskoud. Ik blijf maar lezen in de verwachting dat het verderop ongetwijfels interessant wordt, en breng het teleurgesteld naar de bibliotheek terug. (terwijl ik dit schrijf, moet ik denken aan podcast The Sporkful interview met restaurant criticus Dan Wells. Hij zegt in het interview dat je het eten moet blijven proeven totdat je het begrijpt.)