Posts Tagged ‘reading’

Back to the Classics Challenge: a bit of April and then May

April was a bit of a dud for the classics challenge: I read Zola’s L’Oeuvre (The Masterpiece/Het Meesterwerk), which to be fair is a big book. I read it in translation, he is a new-to-me author, but I’m putting it down as my nineteenth century work. I also started reading Steinbeck’s The Red Pony, but I got distracted. It happens.

May: more readings

I’m happy to report that in May, I finished The Red Pony (classic with an animal in the title). I read Arsène Lupin versus Herlock Sholmes for 20th century Classic – also in translation. The title is not a typo, by the way, the author couldn’t get the rights to the Bakerstreet Detective. For a new-to-me title from a favourite author, I read Jamaica Inn by DuMaurier. She did not disappoint.

Looking forward to June

My bookclub will be discussing The Master and Margarita in June, which I’m counting towards Satire. Which means I just need a travel/adventure classic in order to be set to read a second entry for every prompt in the second half of the year.

Back to the Classics Challenge: March

I thought March was going to be a low-yield month for the Back to the Classics Challenge, but a novella and a beloved childhood favourite pulled a decent score over the line. I read my first female author – Willa Cather – and my second – Tonke Dragt. With that I’m again on two entries per month which is a decent score.

A Losty Lady/Een Verloren Vrouw

I listened to An Enchanted Bluff during the October 2020 readathon and I didn’t like it much? But it really stuck with me somehow. I feel I will have a similar thing with A Lost Lady, which I read in translation. I don’t know what to make of it: it’s evocative, atmospheric. But then it feels like it romanticises a past I’m not sure is deserving of romanticisation? She is amazing at evoking the sense of lost childhood, so if you’re looking for a slightly melancholy read, she might be for you.

I intend to count it towards “classic by a female author”.

A Letter to the King/De Brief voor de Koning

A Letter To The King by Tonke Dragt was one of my favourite reads as a child. I haven’t read it since leaving primary school, and I’ve avoided watching the movie because I feared it wouldn’t match up with the experience of reading it. Reading it a good 25 years later, it is still every bit as enchanting as I remembered it.

Counts towards “children’s classic”.

Preview: April

I put a 19th century Zola novel on hold from the library. If I enjoy that enough to finish it, I have five more prompts to fill at least once. April will also bring Dewey’s 24 hour Readathon (yay!) which is a good moment to fill the harder prompts by trying out something new.

Back to the Classics Challenge: February

It has been a good month for the Back to the Classics Challenge: I read three entries.

Planned: a play
To be honest, I was not looking forward to this one. I have attempted to read plays years ago and found it… not great. Since, I have participated in table reads so I have a slightly better grasp of how to interact with the texts. For the Classics Challenge, I read Coriolanus. It’s one of the Roman Tragedies livestream, so it counts double. I have seen it performed a few times and love the piece to bits. Finally reading the text was a joy.

Unplanned 20th century classic: Arsène Lupin
After watching the Netflix show, I ordered the first book. Such a delight. An absolutely frivolous delight. No serious commentary, the way the show has by making Arsène a black man. Just a smart observant thief among oblivious rich folks. Meets the “20th century classic” requirement.

Unplanned book by a BIPOC author: A Season of Migration to the North
Loved this book a lot and I’m not sure I understand more than half of it. It invites re-reading and I will absolutely do that some time later. For the prompt BIPOC author.

Next up: children’s classic?
I’m considering revisiting my childhood favourite Een Brief voor de Koning (translated into English as “A Letter for the King”, and adapted by Netflix). That would be (for shame) my first entry by a female author.

Classics Challenge: a new to me author

One down, eleven to go. I finished my first entry for the Back to the Classics Challenge. It will likely be counted towards “classic by a new-to-you author”.

One Day in the Life of Ivan Denishov by Alexandr Solzhenitzyn is exactly that: one day in the life of gulag inmate Ivan Denishov.

I was raised in part by someone who was an anti-communist in the 1960 when many of his friends were. His clearly read copy of The Gulag Archipelago on the bookshelf is almost certainly also a marker of that identity.

My generation came of age after the fall of the iron curtain, so in a weird sense this book feels less urgent. It is testament to the writing quality that it holds up so well. The picture of the world Denishov inhabits, or rather is limited to, is crisp. His fate hurts. His choices are limited. His casual, limited optimism (“this was a good day, all in all”) makes it so that the book does not become unbearable. The indictment of the regime that inprisoned him, for something he could not really prevent, stands as a testament to the horrors of the communist dictatorship.

I’ve never felt more bougey – at least this year – then reading this book on a January afternoon, with central heating on after a decent lunch. And it is good to feel appreciation for the creature comforts that are still available to us these days.

Fantastically interesting book. No idea who to recommend it to.

Echo – of een reflectie op horror

Stuk bevat milde spoilers voor Echo. Niks dat je niet verwacht in een horrorverhaal, en niets dat de leeservaring zou storen.


Ik meen het maar zelden letterlijk als ik zeg dat een film of boek me aan het huilen maakte. Dat is met name omdat ik zelden huil als het verhaal verdrietig is. Wel stromen de tranen me vaak over de wangen als ik zie hoe het verhaal onherroepelijk mis gaat lopen. Dat is niet exact verdriet, maar een soort beklemmende ontroering.

Ik lasLink naar de Goodreads pagina voor Echo, van Thomas Olde Heuvelt. Het verhaal draait om twee jonge mannen waarvan er een bergbeklimmer is. Hij gaat klimmen in de Alpen, heeft daar een ongeluk, en komt Anders terug. Het past prima bij mijn bestaande vooroordelen. Een paar jaar geleden ben ik in de zomer in de Alpen gaan wandelen met vrienden, en ik vond de bergen eerlijk gezegd doodeng. We zijn niet hoog gegaan, en ik ga bij voorkeur niet meer bergbeklimmen.

Met nog zo’n zestig pagina’s te gaan stromen de tranen me over de wangen. Het onherroepelijke noodloot dat het ongeluk in gang heeft gezet wordt over onze helden uitgestort. Ze zien het aankomen – ze zijn genre savvy – en ze kunnen er toch niet aan ontkomen.

Zo’n beetje zoals in klassieke tragedies. Die draaien ook niet zozeer om de horror van iets dat je niet verwacht, maar het onvermogen om het tegen te houden. Ik leef in een wereld waarin zo ongeveer alles gereguleerd is om ongelukken te voorkomen. Maakt dat de horror zo’n aantrekkelijk genre?

Readathon Oktober 2019

Ik probeer twee keer per jaar mee te doen aan de internationale 24-uur leesmarathon. Dit jaar had ik mij ten doel gesteld ten minste twee van mijn Reading Women Challenge prompts te vullen. Dat is gelukt. In 24 uur heb ik gelezen:

  • Vicki Baum, Grand Hotel (vertaald boek dat oorspronkelijk is uitgegeven voor 1945)
  • Leila Slimani, Een Zachte Hand (boek over een vrouw met psychisch probleem)
  • Hanna Bervoets, Ivanov (boek met een vrouwelijke wetenschapper)

Ook gelezen: Sándor Marai, Er is iets in Rome gebeurd. Niet zijn sterkste werk, maar dan heb je nog steeds een solide werkje over. Sterrensplinters van Eddy C. Bertin heb ik na veertig pagina’s weggelegd. Ik koester warme gevoelens bij zijn jeugdboeken, en dat ga ik niet ruineren met ergernis aan zijn “volwassen” boek. Wat een prut.

Verder heb ik twee korte verhalen geluisterd: Nnedi Okorafor, The Baboon War en Childfinder van Octavia Butler. Beiden voorgelezen door Levar Burton. Stelden niet teleur.

Daarmee was het een heel geslaagde editie.

Reading Women Challenge Juli

Prompt 5: een kinderboek

Welkwoud, door Tehereh Mafi

Een sprookje over een magisch meisje dat te veel verantwoordelijkheden draagt.

Prompt 15: een boek door een schrijfster uit Zuid-Oost Azië

An Unrestored Woman, door Shobha Rao

Een bundel verhalen over de impact van een onderdeel van de deling van India (“Partition”) in verschillende maatschappelijke omstandigheden, en over de tijd.

Prompt 24: YA door een vrouw van kleur

Warcross, door Marjorie Lu

Het voelde een beetje als ‘iedereen kan schilderen’, in Amerikaans ‘paint by numbers’: een overwegend goed geschreven, vlot verlopen verhaal, met goed opgezette personages, maar het bleef een beetje vlak voor mij.

Weer gevuld: #18: A romance or love story

The Brothers Sinister (box set), door Courtney Milan

Sommige prachtig, andere oké en waarschijnlijk de beste aanschaf die ik voor drie dollar kon doen. Milan geldt als een van de grootmeesteressen van het genre regency romance.

Reading Women Challenge: Juni

Juni was een magere leesmaand, vooral omdat ik me door ruim 900 pagina’s over 18e eeuwse neo-religieuzen in Polen heb geworsteld, en in mindere mate omdat ik een lang weekend met vrienden op een camping heb doorgebracht. Mijn voortgang op de Reading Women Challenge.

Prompt 6: een multigenerationele saga

Gebroken Wit, van Astrid Roemer.

Drie generaties tussen Suriname en Nederland, over huidskleur, godsdienst en vrouw-zijn. Ik vermoed dat ik het bij tweede lezing beter vind, maar ik weet niet of het ervan komt.

Prompt 8: een toneelstuk

Cezar de Eigenaardige door Ellen Schoenaarts.

Dit stuk lijkt grotendeels als monoloog opgezet, of anders als set aanwijzingen die als basis voor een improvisatie moet dienen. Ik hou vol dat je naar toneelstukken moet kijken om er echt van te genieten.

Prompt 19: over natuur

Het Zesde Uitsterven, door Elizabeth Kolbert

Mijn leesclub leest elk jaar één non-fictie werk, en dit is hem voor dit jaar. Het is een verzameling artikelen, of althans zo leest het. Ik aarzel nog een beetje over mijn definitieve oordeel – ook in afwachting van de discussie in de leesclub. Positief: het zijn vlot geschreven hoofdstukken met interessante expedities, over onderwerpen die me interesseren. Negatief: ik heb geen idee wat de centrale these van het boek is, en elk hoofdstuk had een boek kunnen vormen.

Verder gelezen

Whitehall, door een schrijverscollectief: historische roman (#20), met dus ook personages waarvoor godsdienst van belang is (#11).

Interessante blik op het Engelse hof, de komst van een Katholieke Portugese prinses die aan de Protestantse Engelse koning is uitgehuwelijkt en daar een plek moet veroveren, en een heel bevredigend einde.

De Jacobsboeken, door Olga Tokarczuk: historische roman (#20), met dus ook personages waarvoor godsdienst van belang is (#11)

Zoals gezegd, het verhaal van een rare monotheistische sekte in 18e eeuws Polen, die een combinatie maakt van Jodendom, Christendom, en Islam om te komen tot…de echte messias? Het proza was erg taai, maar past wel bij de wereld die ze tracht te schetsen.

Tussenstand: 15/24 prompts vervuld!

Reading Women Challenge 2019: mei update

Ik weet niet precies waarom, maar mei was een rommelige maand voor mij. Dat is te zien in de pagina’s van mijn bujo, en ook in mijn leesgedrag. Ik ben in een aantal boeken begonnen die de 50-pagina grens niet haalden.

#1: een mystery of een thriller door een vrouw van kleur

Alliette de Brodard, The Tea Master and the Detective

Ik zal wel de rest van mijn leven van Sherlock Holmes adaptaties houden, zeker als ze dit niveau hebben. Ik ben benieuwd naar de rest van haar oeuvre.

#22 : een boek dat je koos om de kaft

Sarah Perry, Melmoth.

Sarah Perry zou mijn favoriete schrijver moeten zijn: ze schrijft historische romans over complexe vrouwen. Sarah Perry’s boeken doen mij niets. Ze laat me ijskoud. Ik blijf maar lezen in de verwachting dat het verderop ongetwijfels interessant wordt, en breng het teleurgesteld naar de bibliotheek terug. (terwijl ik dit schrijf, moet ik denken aan podcast The Sporkful interview met restaurant criticus Dan Wells. Hij zegt in het interview dat je het eten moet blijven proeven totdat je het begrijpt.)

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag